Skip to content
Tags

,

ความสำคัญของชีวิตตัวประกอบ

July 14, 2007

บล๊อกครั้งนี้ ผมขออุทิศให้กับชีวิตตัวประกอบทุกคนครับ

เวลาพวกเราดูหนังกัน โดยเฉพาะำหนังแอคชั่น หนังสายลับ
เรามักจะเห็นฉากการยิงกัน ตูมตาม กันเต็มจอ มีคนตายกันเป็นเบือ
สมุนของฝ่ายตัวร้าย หรือ ลูกน้องของฝ่ายพระเอก ก็มักจะสู้กัน แล้วก็
โดนยิงกันเป็นว่าเล่น ขณะที่เราดูนั้น  เราก็คงจะลุ้นกันว่า
“เฮ้ย พระเอกจะช่วยนางเอกได้มั้ยวะ”
“จะรอดมั้ย วะเนี่ย”

ขณะที่เราคิดเช่นนั้น ชีวิตของตัวประกอบในเรื่อง ที่อยู่ทั้ืงฝ่ายดีและไม่ดี
ตายกันเป็นเบือ พอพระเอกช่วยนางเอกได้ หนังจบ เค้าก็บอกว่า
มัน Happy Ending พระเอกมีความสุขกับนางเอก แต่หารู้ไม่
เพื่อช่วย 1 ชีวิต แต่คนอีกนับสิบนับร้อยคน ตาย

ชีวิตตัวประกอบพวกนี้ไม่มีความสำคัญ ไม่มีค่าเลยเหรอครับ ในมุมมองของคนดู
ตัวประกอบก็อาจจะมีพ่อแม่ อาจจะมีครอบครัวที่ต้องดูแล เคยเข้าเรียน
อนุบาล มาเหมือนกันและเป็นเด็กที่บังเอิญโตขึ้นมากลายเป็นตัวประกอบ

ทำไมพวกเราถึงมองข้ามมันไปโดยไม่รู้ตัวนะ มันแสดงให้เห็นอะไรรึเปล่า
ว่าในจิตใจคนเรา มองชีวิตคนมีค่าไม่เท่ากัน และใฝ่หาฮีโร่อยู่เสมอน่ะ

หรือแม้ว่า สุดท้ายแล้ว พระเอกหรือนางเอก ตายในท้ายเรื่อง
เค้าก็จะบอกว่ามัน Sad Ending แต่ประเด็นความเศร้าไม่ได้อยู่ที่ชีวิต
ตัวประกอบ แต่อยู่ที่ชีวิตนางเอก หรือพระเอก คนนั้น

ยกตัวอยา่งหนังเรื่องไททานิค ก็ได้

หลังเรือชนภูเขาน้ำแข็ง เรือกำลังจะล่ม เราเห็นคนจมน้ำตาย
เห็นคนตกจากเรือ ตายไปนับร้อย เราไม่รู้สึกอะไรเลย ใช่มั้ยล่ะ
แต่พอตอนจะจบ พระเอกต้องลอยคอ หนาวตาย อันนี้เรากลับรู้สึกเศร้า

เพราะคนที่ตายก่อนหน้านี้ เป็นตัวประกอบแค่นั้นเหรอ
ทำไมนะ จิตใจคนเราถึงมองข้ามเรื่องแบบนี้ไป

ปล. ผมรู้นะว่ามันเป็นแค่การแสดง ไม่ใช่ตายจริงๆ

Advertisements

From → think

9 Comments
  1. .:: m3rLinEz ::. permalink

    กุว่าหนังเด๋วนี้มันไม่ค่อยมีสถานการณ์แบบ มาริโอไปช่วยนางเอกเหยียบเต่าตายเป็นเบือแล้วนะ แต่ว่าัพวกหนัง Action มันมักจะเป็นภารกิจอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น (เช่นถ้าฆ่าไอพวกชั่วนี่ำได้จะช่วยคนได้ทั้งโลก)

  2. chakrit permalink

    แอบมองว่ามันเป็นเพราะหนังพาไปนะ
    คนเราส่วนใหญ่น่าจะมีจิตใจดีอยู่แล้วแหล่ะ
    เพียงแต่ว่าหนังมัน focus ไปที่พระเอกซะมาก
    ถ้า focus ไปที่พระเอกไม่สำเร็จ มันก็ไม่หนุกดิ อิอิ
    เหมือนๆ กับแบบว่า ทำไมคนจนเลือกทักษิณ
    อารมณ์ประมาณนั้น

  3. PoPPo...Alt_Plan permalink

    ไม่หรอก
    …นางเอกจะดีได้ไงถ้าไม่มีตัวประกอบร้ายๆมาเปรียบเทียบ
    …อาจเป็นเพราะสมองคนเราทำหน้าที่ได้น้อยเหลือเกินก็ได้ ….การจะให้โฟกัสอะไรหลายๆอย่าง …..มันก็ทำได้ยาก ….สมมติว่าเรื่องไททานิก เราต้องโฟกัสถึงความตายคนสักสองสามร้อยคน …ก็คงไม่เศร้าหรอก เพราะรู้สึกว่า
    ..แม่ง…มีเพื่อนตายด้วยอีกเป็นเบือเลย….
    ทั้งๆที่ชีวิตแม่งโคดน่าเศร้าจริงๆ …."= =
    แนะนำให้ดู One Litre of Tears ….. จะรู้สึกดีกับตัวประกอบเล็กๆน้อยๆในเรื่องมากๆ ^^

  4. กร permalink

    ถ้าถามไอ้ตั้นมันก็คงบอกว่า เพราะเวลาเราดูหนัง เราจะผูกพันธ์กับพระเอกและนางเอกอะดิ ถ้าคนที่เราผูกพันธ์ตายไปมันก็จะเศร้ากว่าคนที่เราไม่ค่อยรู้จักตามไม่ใช่เหรอะ

  5. jemmy permalink

    มุมกล้องมันถ่ายทอดให้อารมณ์เป็นแบบนั้น?

  6. Mr.JoH permalink

    เห็นด้วยเลย คนเรามักไม่ค่อยนึกถึงตัวประกอบ แต่มักชื่นชมพระเอกนางเอกกัน

  7. arr3e permalink

    ก็แค่การเล่าเรื่องในภาพยนตร์ แค่การ Focus อะไรบางอย่างให้เรามองเป็นอย่างนั้น แค่การสื่อสารน่ะที

  8. teerapap permalink

    arr3e – ก็จริงๆอะ ที่คนทำหนังพยายามจะเล่าเรื่องตัวเอก
    พยายามจะ(หรือต้อง) Focus ที่ตัวเอก
    แต่ประเด็นคือ ทำไมคนดูถึงคล้อยตาม โดยลืมนึกถึงชีวิตตัวประกอบโดยสิ้นเชิง
    เลยตะหาก
    หุหุ เมนท์กันเยอะมาก 🙂

  9. tot-anusak permalink

    อ่านแล้ว พอสรุปได้ว่า
    บล็อกนี้ต้องการสื่อไปที่คนดูสินะ ไม่ใช่ที่หนัง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: