ยังไม่มีแฟน

ตั้งหัวข้อแบบนี้ จริงๆกะเรียกเรตติ้งเข้าเว็บเฉยๆครับ หะหะ ล้อเล่น

ช่วงนี้ ฤดูหนาว อากาศดีจริงๆครับ หนาวกำลังดี บรรยากศดี เป็นอะไรที่ค่อนข้างโรแมนติกทีเดียว
ในความคิดผม และมันก็มากับเหงานิดๆหน่อยๆด้วยครับ

ตอนนี้ผมอายุเกือบจะ 22 แล้วแต่ก็ยังไม่มี และไม่เคยมีแฟน ส่วนตัวถ้าเอาจริงๆ ก็ไม่ได้อะไรมาก
แต่มันก็รู้สึกเหงาเป็นห้วงๆ เห็นคนเดินด้วยกันทีนึง ก็รู้สึกที ดูหนังโรแมนติกทีนึง ก็รู้สึกที

โดยเฉพาะช่วงนี้ อยากไปดูต้นคริสต์มาส ดูไฟสวยๆนะครับ แต่ถ้าไปก็จะเห็น เด็กม.ต้น ม.ปลาย
ใส่เสื้อหนาวสวยๆเท่ห์ เดินจับมือมาเป็นคู่ หรือ แม้แต่คนทั่วไปเอง เค้าก็มาเดินดูไฟ เก็บบรรยากาศกัน
จนผมอดรู้สึกเหงาไม่ได้

ตั้งแต่เด็ก ผมเรียนโรงเรียนชายล้วนมาตั้งแต่ประถมจนม.ต้น ครับ การมีแฟนดูเป็นอะไรที่ห่างไกลตัวพอควร เพราะวันๆก็อยู่กับเพื่อนผู้ชาย ในรุ่นเดียวกัน ณ เวลานั้น คนที่มีแฟนดูจะเป็นเรื่องแปลกและหายากครับ

พอเข้ามาเรียนม. ปลาย โตขึ้นอีกหน่อย ก็ยังเฉยๆครับ ผมก็เอาเวลาไปทำกิจกรรมทำนู่นทำนี่
คนที่มีแฟนตอนม. ปลาย มีให้เห็นไม่เยอะนักและยังเป็นเรื่องพิเศษ เรื่องความรักเด็กๆ เจอคนมีแฟนก็มีล้อๆกันสนุกสนาน สำหรับคนส่วนใหญ่ก็ยังเรียนหนังสือตามปกติ

จนตอนนี้ ผมเรียนอยู่ปี 4 แล้ว พวกเราโตขึ้นมาก ผมรู้สึก คนที่มีแฟนมีจำนวนเพิ่มขึ้นมาก จนรู้สึกได้ จนการมีแฟนเป็นเรื่องปกติเอามากๆ หันไปทางไหน คนนี้ก็มีแล้ว คนนี้ก็มีแล้ว จนบางครั้งผมขนาดรู้สึกว่าตัวเองผิดปกติรึเปล่า ที่จนบัดนี้ผมยังไม่เคยมีแฟนเลยซักคน

ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยชอบใครเลยนะครับ ที่ผ่านมันก็มีครับ แต่สุดท้ายผมก็ล้มเลิก หรือไม่จริงจังจะทำอะไร ด้วยหลายเหตุผล

เหตุผล(หรือข้ออ้าง) อย่างนึงในหัวผมก็คือ ผมรู้สึกยังไม่มีเวลาพอ ขนาดเวลาในการจะดูแลตัวเอง
ยังไม่ค่อยมีเลยครับ ประสาอะไรกับการมีเวลาพอจะไปดูแลคนอื่น ผมเองไม่อยากมีแฟน แล้วสุดท้าย
ไม่มีเวลาให้จนต้องเลิกกันไป และผมเองก็ยังรุ้สึกอยากทำสิ่งที่ทำอยู่มากกว่าอยากมีแฟน แต่ความเหงาก็มาเป็นห้วงๆอย่างที่บอกครับ

แต่ก็อีกนั่นแหละครับ แล้วเมื่อไหร่จะมีเวลา เรียนจบเดี๋ยวก็ทำงานอีก มีอะไรให้รับผิดชอบมากขึ้นอีก

ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน คงเมื่อเวลาที่ผมชอบใครมากพอกระมัง

ปล. ช่วงนี้ได้คิดอะไรเกี่ยวกับตัวเองพอสมควรทีเดียว ที่เขียนนี้กะจะจดความรู้สึกเก็บไว้ครับ
ในอนาคตผมมีแฟน อาจได้กลับมาอ่านอีก และรักแฟนมากขึ้นก็ได้

Advertisement