บ้านสีรุ้ง~~
ขอเล่าย้อนไปวันที่ 28 นะเว่ย ไปถึงจุฬาแต่เช้า ประมาณ 7 โมง
เดินเข้าไปไม่เจอใครเลยว่ะ เหอๆ ซักพักเริ่มเจอบ้าง นั่งคุยกันอยู่นาน
ว่าจะย้ายไปบ้านไหน ส่วนตัวแรนด้อมได้บ้านสีรุ้ง ชื่อเหมือนบ้านผู้หญิงเลย
สุดท้ายก็ตัดสินใจ เข้าบ้านสีรุ้งนี้แหละ กุเชื่อโชคชะตา เชื่อในการแรนด้อม
จริงๆ ไม่ได้ตัดสินใจอะไรร๊อก แค่เดินไปตรง ทางเข้าสู่บ้านต่างๆ
พี่ๆเค้าจะอยู่ในรั้วแผงกั้น และก็ ยื่นมืออกมาเรียกน้องๆเข้าบ้านตัวเอง
เค้าเรียกราวกับกุเป็นดารานักร้องเดินผ่านเค้าอะ นึกภาพออกปะ เกาะขอบรั้ว 555
เผอิญมีพี่คนนึง เค้าเรียกบ้านสีรุ้ง เป็นพี่ผู้หญิง น่ารักด้วย 555 เลยเข้าบ้านนี้เลย
พี่เค้าก็พาไปที่บ้าน มีผุ้ชาย ทั้งสิ้น 2 คน!!! เหอๆ ณ ตอนนั้น ที่เหลือ อักษร ล้วนๆ
แง่มส์ กุจะอยู่ยังไงหว่า อีก 2 วัน ซํกพัก ก็มี ช มาเพิ่ม รวมทั้งสิ้น 6 คน -_-’
สรุปแล้ว บ้านกุมี ประมาณ 28 คน เป็นชาย 6-7 คน หญิงครึ่งนึงอยู่อักษร เหอๆ
ก้อ ทำความรู้จักกาน เล่นเกมส์ เต้น (ที่นี่เค้าเรียก สั่น) อ่า แล้วก้ทำกิจกรรม
ขี้เกียจเล่าแล้วว่ะ…………..
เอาเป็นว่า ก้อหนุกดี เบื่อบ้าง หนุกบ้าง
บ้านกุ 28 คน ถือว่าเล็กมากๆ แต่ก็ทำให้สนิทกะรุ่นพี่และรุ่นเดียวกันดีอ่า
พี่บ้านกุ น่ารักหลายคน หุหุ มีพี่คนนึงจากอักษร น่ารักโคดๆ
พี่วัด วิดวะ ปี3 คนนี้ฮามากมาย
พี่ฮ่องเต้ พ่อบ้าน อยู่ซิ่วจากวิดวะ ไปอยุ๋ถาปัด ตอนนี้ปี 2
มีพี่อีกหลายคน อ่า ขี้เกียจพิมพ์อีกเช่นกัน
เพื่อนๆก็น่ารักดี หุหุ เป็นเหยื่อของปาหี่ กุไปหลายคน เหอๆ
กุชักสงสัยแล้วว่า พวกกรุ้งกริ้ง พวกปังๆๆ ปาหี่พวกนี้
ชักจะกลายเป้นเกมส์ของวิดวะ ไปซะแล้ว เด็กวิดวะมักจะเล่นเป้น
คณะอื่นเล่นไม่เป็น -_-’ ทำไมหว่า??
มีเพื่อนคนนึง ชื่อ ปึง อยู่ถาปัด ภาคแลนด์ กวนตีนนิดหน่อย
ไม่ใช่อะไรกุ รู้สึกคุยกะมันไม่รู้เรื่องว่ะ เหอๆ ตามไม่ค่อยทัน -_-’
คืนที่ 2 มีกิจกรรมหลบฝนหมู่ และก็คอนเสิร์ตเทป และก็ปิดท้ายด้วยบายศรี หุหุ
บายศรีรุ่นพี่ก็อวยพรสิ่งดีๆมากมาย แต่มีคนนึงพูดได้ติดใจมาก
‘เสียใจที่ทำมันลงไป ยังดีซะกว่า เสียใจที่ไม่ได้ทำ’
โอ้ว ประโยคโดนใจโคดๆ
บายศรีเสร้จก็ตี 2 หลังจากนั้น พี่เค้าบอกใครจะโต้รุ่งมั่ง มีพี่อยู่เยอะ
กุคิดว่ากว่าจะกลับหอ กว่าจะนอน 6โมงก็ตื่นแล้ว โต้ไปเลยดีก่า
ปรากฏว่าไปๆมาๆ ซักตี 3 พี่เริ่มสลบ ทีละคนๆ พี่ท่าทางเหนื่อยมากอ่า เหอๆ
กุที่ คืนก่อนไม่ได้ค้าง เลยยังสบายๆ เพลียนิดๆ เลยนั่งคุยกะเพื่อนและพี่ที่เหลือ
จนเช้า หุหุ วันสุดท้ายไม่มีไร เต้นนิดหน่อย นั่งคุย กิน เทคบัดดี้
แล้วพี่ก็พาไปเลี้ยงสามย่าน กินฟรีอีกแล้วว~ ที่สามย่านมีเต้นโต้ กันด้วยอ่า
กลับบ้าน สลบทันที คาเตียงเลย แหะ
เออ กุเป็น บ้านสีรุ้ง รุ่นที่ 13 เหอๆ บ้านเล็กๆ แต่ก็อยู่มาได้ 13 ปีแล้วนะเว่ย
บ้านนี้กุรู้สึกว่ามันคล้ายๆห้องในเตรียมอะ เรื่องขนาด มันไม่ใหญ่เหมือนบ้านอื่น
บ้านอื่น เต้นกันส่วนใหญ่ บ้านกุ เน้นกิน + คุย 555
เย็นวันที่ 2 ไปงานรับน้องคอมด้วย ไปช่วยสันท์นิดหน่อย มันส์ดี น้องๆก็โอเค
แต่อยู่นานไม่ได้อ่า แง่มส์ ผูกไปได้ 3 คน เอง ต้องรีบกลับมากินข้าวเย็นที่บ้านต่อ
เออ วันแรก มีบัญชีคนนึง เข้ามา น่ารักอ่า แต่วันที่ 2-3 หายสาบสูญเฉยเลย
วันนี้ นอนทั้งวัน นอนจนเหนื่อย เหอๆ พุ่งนี้จะรู้กรุ๊ปแล้ว ตื่นเต้นว่ะ
อยากเจอว่ะธีรภาพ ไปกินไอติมบัญชีบ่อยๆดิ
เด๋วกะได้เจอ
งั้นแสดงว่าแอมได้เป็นผู้โชคดี 1 ใน 3 อะจิ เย้ ๆ